1.การเรียนในมหา'ลัยเรียนไม่เป็นเวลาทำให้อดตื่นเช้า...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

2.อดนั่งรถเมล์สายที่ซิ่งที่สุดในโลก(ใช่..นั่นคือสาย 6)และรถเมล์ที่นานมาที่สุด(สาย37นี่เอง)รร.เรามีรถเมล์เยอะที่ซู๊ด 2สาย จนบางวันต้องอัดกันไปในรถแท็กซี่ไปเรียน...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

3.ทางเดินเข้ามหา'ลัยเป็นถนนใหญ่...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

4.ที่สำคัญไม่มีขี้หมาให้ต้องคอยหลบ...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

5.ข้างมหา'ลัยไม่มีคลองที่สามารถเปลี่ยนสีและกลิ่นได้ตามฤดูกาล...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

6.ที่มหา'ลัยไม่มีอาจารย์ให้ไหว้ที่หน้าประตู..มาสายก็ไม่โดนตากแดดและร้องเพลงชาติอีกครั้งแถมออกกำลังกายด้วยการกระโดดตบนับครั้งไม่ถ้วนตามอารมณ์อาจารย์ที่คุมสาย...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

7.อดเข้าแถว เคารพธงชาติ สวดมนต์ เพลงสรรเสริญฯ เพลงมาร์ชแจงร้อน และนั่งสมาธิ(ซึ่งนั่นหมายถึงช่วงเวลาคุยจะหายไป..ก็รู้ว่าเราชอบคุยเวลาเข้าแถว)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

8.ไม่ต้องลำบากเดินขึ้นบันไดไม่รู้กี่ขั้นเพื่อไปเรียน(แล้วก็มานั่งหอบแฮกๆ)เพราะที่มหา'ลัยมีลิฟท์...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

9.ที่มหา'ลัยไม่มีสหกรณ์ที่มีขนมอร่อยๆเยอะที่สุดในโลก(เป็นที่แน่นอนว่าข้อความข้างต้น...ประชด)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

10.ตอนกลางวันอดซื้อข้าวท่ามกลางความอบอุ่นของหมู่มวลมนุษยชาติผู้หิวโหย...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

11.อดกินข้าว(ที่ถูกสมมติว่าเป็นข้าวหอมมะลิ)อันนุ่มนิ่มละมุนลิ้นที่ถูกราดด้วยแกงสารพัดชนิด...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

12.น้ำปั่นที่มหา'ลัยไม่อร่อย...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

13.และเช่นเดียวกันว่าอดซื้อน้ำท่ามกลางหมู่มวลฯที่หิวกระหายจนจาเหยียบกันตาย...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

14.ที่มหา'ลัยทางผ่านเพื่อไปซื้อน้ำไม่มีห้องน้ำชายให้มอง(ว้าววววว)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

15.ที่มหา'ลัยไม่มีเสียงตามสาย(ที่ฟังกี่ครั้งก็ไม่เคยรู้เรื่อง)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

16.ไม่มีเพลงเปิดเพื่อบอกเป็นสัญญาณว่าเวลาพักกลางวัน(ที่แสนสนุก)หมดแล้ว
(เออ นึกขึ้นได้ แจงร้อนแห่งนี้ ตึ๊ด ตึ้ด ตึด ตึด ตึด แล้วมันร้องว่าอะไรต่อวะตูอยู่มา 6 ปียังร้องไม่ได้เล้ย)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

17.ที่มหา'ลัยไม่ต้องนั่งเรียน 9 ชั่วโมง/วันแถมบางวันมีคาบ10 ล้นตารางเล้ย...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

18.อดเห็นผู้ชายใส่ชุดร.ด.(ไอ้ชุดนี้..แม่งใส่แล้วหล่อเป็นบ้าเลย)และก็อดหยุดวันพุธ...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

19.วันศุกร์คาบสุดท้ายไม่ค่อยสำคัญแต่หมดคามมะไหร่หายไปไม่ทิ้งฝุ่นสักคน...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

20.หน้ามหา'ลัยไม่มีร้านป้าแป๊ดและหน้า

21.ห่างจากมหา'ลัย 500 เมตร ไม่มีใต้ทางด่วนให้นั่งเล่นและมีตึกธนาคารกสิกรณ์ที่เวลาอาจารย์สอนเบื่อๆแล้วเรามองออกไป(เคยคิดจานับนะว่ามีกี่ชั้น แต่พอนับไปสักพักมีเสียงหวานๆพร้อมชอล์กลอยมาจนถึงวันนี้ยังไม่รู้เลยว่ามีกี่ชั้น)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

22.ข้ามถนหน้ามหา'ลัยไม่ครื้นเครง...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

23.ที่มหา'ลัยไม่มีใครคอยดุ ด่า ว่า สอน ตักเตือน เรียกใช้ สอบซ่อมและแอนนินทาเมื่อมีโอกาส(ใครหว่า..คิดถึงเสียงๆนั้นจัง)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน

24.ไม่มีกีฬาสีที่โหด มัน ฮ่า แล้วทำให้รุ่นพี่เสียสติเพราะจัดเตรียมกีฬาสีไม่ทัน จากร่างคนกลายร่างเปนสับปะหลาด เหอะๆ (คงเปนกันทุกสีเนอะ)

25.สนามกีฬามหา'ลัย..ใดก้อสู้แจงร้อนเราไม่ได้ เพราะเรามีทุกสนามทุกประเภทอยู่ในสนามเดียวที่เรายืนตากแดดตอนเช้าทุกวัน(รับวิตามินไง)

26.ที่มหา'ลัยไม่มีโต๊ะเรียนเก่าๆ(ที่มีรอยจารึกจากรุ่นก่อนๆ)
เก้าอี้(ที่สามารถพังได้ตลอดเวลา)
กระดานเขียว(ที่ชอบเกี่ยงกับลบอ่ะ)
ชอคก์(ที่ห้องเรามีตุนไว้มากมายชนิดที่ว่าใช้ไปยันชาติหน้าก็ไม่หมด)
หน้าต่าง(ที่ต้องปิดทุกทีซิน่าเวลาจะกลับบ้าน)
ประตู(ที่สภาพห่างไกลจากคำว่าประตูซะเหลือเกิน)
ฝาหนัง(ที่มีรอยประทับทุกรุ่นทุกยี่ห้อ)
ถังขยะ(ศูนย์รวมความบันเทิงชั้นดี..ทั้งแห้ง เปียก เน่า ฯลฯ เฮ้อ!เกินบรรยาย)
บอร์หลังห้องและหน้าห้อง(ให้ตายซิตังค์ห้องที่เก็บไว้หลายร้อยบาทต้องเสียไปเพราไอ้นี่แหละ..ที่สำคัญห้องเราชอบทะเลาะกันตอนทำบอร์ดนี่แหละ)
กระเป๋าเป้โรงเรียน(อันเป็นตัวประกาศแสนยานุภาพว่าข้านี่แหละเก๋า..ยิ่งมีรุ่นเก่าๆยิ่งเท่ห์ซ้า)
พัดลมเพดาน(เร้าใจมากมาย..พังแหล่ไม่พังแหล่)
หลอดไฟ(ที่เชื่อได้ว่าทั้งโรงเรียนไม่มีห้องไหนหรอกที่ไฟติดครบ)
จิ้งจก มด แมลงสาบ(ที่ซ่อนเร้นอยู่ตามมุมห้องและชอบแปลงกายเป็นศิลปินเกาหลี...เจอทีไรกรี๊ดแม่งทุกที)
.
.
.
.
.
.
.
.
เอ..หมดรึยังน้า
.
.
.
.
.
ยังมีเหตุผลที่ทำให้คิดถึงแจงร้อนได้อีกไหมน้า
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อีกเหตุผลที่สำคัญที่สุด
เป็นเหตุผลที่นึกถึงทีไรก็ทำให้คิดถึงแจงร้อนทุกครั้ง
แกคิดเหมือนเราป่ะ...ใช่....มิตรภาพไง
ที่มหา'ลัยไม่มีเพื่อนที่รักเรา เข้าใจเรา รู้ใจเรา ยอมโดนด่าพร้อมเรา
ไม่มีรุ่นพี่ที่คอยใช้เราเวลาถึงกีฬาสี
ไม่มีรุ่นน้องที่คอยสวัสดีตอนเจอหน้าและแอบนินทาตอนลับหลัง(รู้นะเว้ย)...ไม่เหมือนตอนอยู่แจงร้อน
ไม่ใช่มิตรภาพในมหา'ลัยไม่ดีนะ....ดี....แต่มันไม่ซาบซึ้งตรึงใจเท่าไร..
เคยได้ยินไหมคนเราจะรู้ว่าสิ่งนั้นสำคัญและมีค่ามากมายก็ต่อเมื่อเราได้สูญเสียสิ่งนั้นไปเสียแล้ว
รู้ว่าทุกสิ่งที่แจงร้อนมีความสำคัญต่อเรา ก็ตอนที่ก้าวออกจากแจงร้อนและมาอยู่ในสถานภาพที่เรียกว่าศิษย์เก่าซะแล้ว

ป.ล.สงสัยไหมว่าทำไมต้องมี 26 เหตุผล .....เพราะห้องเรามี 26 คนไง(เกี่ยวกันไหมเนี่ย...)แล้วไอ้ที่มานั่งคิด นั่งพิมพ์อยู่เนี่ยใช่ว่าการบ้านไม่มีนะเว้ย
มี..การบ้านน่ะสำคัญด้วย..แต่ความคิดถึงแจงร้อนสำคัญกว่า(เน่าซะ)